«Καλωσόρισες» στην ζωή μας IVF!
Φεύγω και με δυσκολία κατάφερα να φτάσω στο ασανσέρ.
Βγαίνω έξω στην Κηφισίας και τα φώτα των αυτοκινήτων με τυφλώνουν αφού άρχισε να σουρουπώνει!
Με δυσκολία φτάνω στο αυτοκίνητο μπαίνω μέσα και σωριάζομαι στο κάθισμα, νιώθω κάτι να με πλακώνει και δάκρυα φεύγουν από τα μάτια μου, εκείνη τη στιγμή κουδουνίζει το κινητό μου και στην οθόνη του αναβοσβήνει «αγάπη μου», εκείνος είναι, θέλει να μάθει για τα αποτελέσματα, δεν απαντώ και όταν επιμένει απενεργοποιώ το κινητό λέγοντάς του (λες και μπορούσε να με ακούσει) «όχι τώρα αγάπη μου»
Δεν ξέρω πόση ώρα έμεινα εκεί, είχε πια σκοτεινιάσει και με «παρέα» την απελπισία μου γυρίζω το κλειδί στην μίζα και ακούω την μηχανή του αυτοκινήτου μου να «γουργουρίζει».
Ανηφορίζω την Κηφισίας και σαν σε παραμύθι τα αυτοκίνητα παραμερίζουν για να με αφήσουν να περάσω, λες και καταλαβαίνουν τον «πόνο» μου. Οδηγούσα και το μόνο πράγμα που υπήρχε ήταν τα φανάρια…κόκκινα, πράσινα και πάλι κόκκινα και πάλι πράσινα.